Mezobotox

Inaczej znany jako Baby Botox to zabieg, który polega na śródskórnych iniekcjach wielu mikrodepozytów rozcieńczonego preparatu toksyny botulinowej typu A. Mikroiniekcje wygładzają i napinają skórę, zmniejszają wydzielanie potu i sebum (łoju skórnego) oraz osłabiają powierzchowne włókna mięśniowe, które odpowiadają za drobne linie i zmarszczki (np. „kurze łapki”).

Podczas zabiegu można ostrzykiwać skórę twarzy i szyi. Technikę wykorzystuje się m.in. w celu poprawy wyglądu skóry gładziny czoła, okolicy podoczodołowej, policzków i kąta szyjno-bródkowego. Podczas klasycznego zabiegu botoksem wykonuje się iniekcje domięśniowe i ostrzykuje się tylko kilka miejsc, podając znacznie większe dawki preparatu.

Zabieg umożliwia uzyskanie poprawy stanu i tekstury skóry bez efektu „maski”, „zmrożonej twarzy” i wyłączenia mimiki pacjenta. Powierzchowne wstrzyknięcia mikropęcherzyków botoksu zwiększają bezpieczeństwo procedury i praktycznie wykluczają ryzyko powikłań.

Co to jest mezobotox?

Technika „mikrobotoxu” została po raz pierwszy opisana w 2015 r. przez doktora Wofflesa Wu, według którego terapia polega na wstrzykiwaniu setek mikropęcherzyków rozcieńczonego botoksu w skórę twarzy i szyi. Efektem zabiegu jest redukcja wiotkości i poprawa struktury skóry, wygładzenie zmarszczek dynamicznych powodowanych nadmiernym napięciem mięśni mimicznych (wyrazowych) oraz poprawa konturu twarzy i szyi. Mikropęcherzyki rozcieńczonej toksyny botulinowej wstrzykiwane są powierzchownie do skóry właściwej. Początkowo mezobotox był techniką, której działanie miało koncentrować się przede wszystkim na gruczołach łojowych i potowych oraz na powierzchownych mięśniach twarzy.

Iniekcje toksyny botulinowej są najczęstszą procedurą estetyczną wykonywaną na świecie. To bezpieczna i małoinwazyjna metoda stosowana w celu korekcji zmarszczek mimicznych, umożliwiająca uzyskanie korzystnych, powtarzalnych efektów terapeutycznych.

Toksyna botulinowa (popularnie zwana „botoksem”) jest egzotoksyną pochodzenia bakteryjnego wykorzystywaną w medycynie od lat; w dermatologii estetycznej znajduje zastosowanie w leczeniu zmarszczek dynamicznych (mimicznych) twarzy, zmarszczek skóry szyi oraz w leczeniu nadpotliwości. Prawdopodobnie jest to najsilniejsza neurotoksyna pochodzenia bakteryjnego – toksynę botulinową wytwarzają beztlenowe laseczki jadu kiełbasianego (bakterie Gram-dodatnie z rodzaju Clostridium botulinum). Opisano osiem serotypów toksyny (A, B, C1, C2, D, E, F i G). Toksyna botulinowa działa trójstopniowo, blokując uwalnianie acetylocholiny z zakończeń nerwowych i prowadząc do miejscowego osłabienia napięcia i siły mięśniowej. Efekty działania botoksu są odwracalne i przemijające.

Jakie są wskazania do jego zastosowania?

Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, jednym z głównych wskazań do iniekcji preparatu jest przejściowa poprawa wyglądu zmarszczek gładzizny czoła i bocznego kąta oka („kurzych łapek”), jednak toksyna botulinowa jest szeroko stosowana „off-label” (poza wskazaniami). Zabieg baby botox

często wykonywany jest w celu odmładzania skóry dolnej części twarzy i szyi. Metoda umożliwia także poprawę stanu skóry w okolicach, w których podanie preparatu metodą tradycyjną jest niezalecane. Toksyna botulinowa znajduje zastosowanie w leczeniu zmarszczek nasady nosa („zmarszczek króliczych”), zmarszczek wokół ust („zmarszczek palacza”), zmarszczek poziomych szyi („pierścienie Wenus”), pionowych wstęg mięśnia szerokiego szyi („szyja indycza”), zmarszczek powieki dolnej oraz tzw. anomalii bródkowych.

Baby botox zaleca się pacjentom, którzy po raz pierwszy poddają się zabiegowi neurotoksyną. Zabieg można również stosować u młodszych pacjentów (przed 30. rokiem życia) jako formę profilaktyki starzenia się skóry (mezobotox zapobiega powstawaniu zmarszczek i pozwala dłużej zachować młody wygląd). Metodę najczęściej wykonuje się w celu zmniejszenia widoczności niedużych i umiarkowanych zmarszczek; raczej nie rekomenduje się jej w celu leczenia głębokich zmarszczek i bruzd. Wskazanie stanowić może skóra dojrzała, o zmniejszonej elastyczności, „zmęczona”, odwodniona.

Iniekcje toksyny botulinowej nie redukują zmarszczek statycznych ani nie zastępują zabiegów resurfacingu lub zabiegów typu wypełnianie zmarszczek. Właściwa kwalifikacja do zabiegu jest jednym z najważniejszych czynników, od których zależy sukces terapeutyczny.

Zabiegi są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na toksynę lub jakikolwiek składnik preparatu oraz w przypadku aktywnej infekcji w obszarze zabiegowym. Toksyna botulinowa należy do kategorii „C” leków, dlatego zabiegi z jej użyciem są niewskazane u pacjentek w ciąży i karmiących piersią.

Jakie efekty można osiągnąć?

Aktualnie odchodzi się od efektu „zamrożenia” mimiki w kierunku subtelniejszej redukcji aktywności mięśni i bardziej naturalnego wyglądu. Selektywne osłabienie mięśni odpowiedzialnych za mimikę wpływa na poprawę wyglądu zmarszczek mimicznych. Śródskórne iniekcje toksyny botulinowej korygują zmarszczki w obszarze podania i przywracają skórze młodszy, zdrowy wygląd. Poprawie ulegają także funkcje ochronne skóry: w wyniku redukcji pocenia zmniejsza się przeznaskórkowa utrata wody (transepidemal water loss; TEWL) i zwiększa zawartość wody w skórze. Dochodzi do wygładzenia i zwiększenia elastyczności skóry. Śródskórne podanie toksyny botulinowej zmniejsza produkcję sebum, ogranicza procesy degradacji fibroblastów i zwiększa syntezę kolagenu.

W wyniku redukcji aktywności gruczołów potowych i łojowych skóra przestaje się nieestetycznie błyszczeć (jest mniej tłusta). Poprawia się jakość skóry w okolicy brody i kąta żuchwy; baby botox korzystnie wpływa na wygląd pionowych fałdów i poziomych zmarszczek szyi. W rezultacie można uzyskać poprawę konturu i zaakcentować linię żuchwy.

Mezobotox pozwala uzyskać efekt odświeżenia i rozluźnienia skóry, praktycznie bez ryzyka powikłań i poważnych działań niepożądanych (jak asymetria, zmiana ekspresji twarzy, zaburzenia mowy). Po zabiegu nie występuje efekt „zamrożonej mimiki” „zmrożonej twarzy” (frozen face), który obserwuje się czasem po nieprawidłowo przeprowadzonym klasycznym zabiegu botoksem. Mimo to drobne

zmarszczki i linie mimiczne (np. kurze łapki) stają się płytsze i mniej widoczne, dzięki czemu twarz jest zrelaksowana i wygładzona, wygląda naturalnie, a mięśnie zachowują ruchomość. Metoda pozwala także subtelnie unieść kąty ust i brwi. Baby botox poprawia wygląd zmarszczek u nasady nosa oraz lwiej zmarszczki (pionowej bruzdy między brwiami). Dobre efekty można uzyskać także w przypadku leczenia zmarszczek okolicy czerwieni wargowej, zwłaszcza tzw. zmarszczek palacza (zmarszczek wargi górnej). Dodatkową korzyść wynikającą z redukcji aktywności gruczołów łojowych i potowych stanowi poprawa wyglądu (jakości) skóry (zwłaszcza czoła).

Hamowanie sygnalizacji acetylocholiny jest również zaangażowane w zapobieganie rumieniowi (objaw trądziku różowatego oraz trądziku pospolitego). Wyniki badań pilotażowych wskazują, że śródskórne iniekcje metodą mezobotoxu mogą być skuteczną metodą w redukcji rumienia w przebiegu trądziku różowatego. Metoda wymaga dalszych badań.

Jak często powinno się go wykonywać?

Pierwsze efekty zabiegu baby botox widoczne są praktycznie od razu, na ostateczne wyniki poczekać należy ok. tygodnia. Po zabiegu można powrócić do zwyczajowej aktywności (nie jest konieczna rekonwalescencja). Przez okres wskazany podczas zabiegu należy unikać nadmiernego wysiłku, wysokich temperatur i masowania leczonej okolicy.

Po zabiegu przez kilka godzin może występować punktowe zaczerwienienie/podrażnienie skóry twarzy w miejscu wkłuć. Czasem pojawiają się niewielkie zasinienia, które można łatwo ukryć pod makijażem. Po kilku dniach skóra staje się bardziej napięta, elastyczna, lepiej uwodniona; normalizuje się wydzielanie łoju i potu.

Efekty baby botoxu utrzymują się ok. 3-4 miesięcy – czas ten zależy m.in. od indywidualnych uwarunkowań i od ilości podanego preparatu. Efekty nie są zatem trwałe, ustępują stopniowo; by je utrzymać, zabieg należy powtarzać.

Zazwyczaj zaleca się powtarzanie terapii z użyciem botoxu co 4-6 miesięcy, w zabiegach mezobotoksu okres ten jest znacznie krótszy i wynosi okres między zabiegami nie częściej niż co 3 miesiące.